GeCe

Insan kac kez kaybolur, su zamanin icinde
Yok yok, kandiramiyorum kendimi
Kafama vurur gibi, kahreder gece yine
Sorgusuz sualsiz, icimi ezercesine
Nakis nakis isliyor, kederini gece yine
Mutlu olmak yakismiyor dercesine
Her tebessümün pesinden
Vurur ahini yüregime
Güllerin ardindan, dikenlerini hatirlatti
Canimi Yakarcasina, cekip gitti gece yine
Paramparca etti cigerimi
Alevlerini üzerime sürercesine
Cakmagini Cakti gitti gece yine
Kurumus Dallarim
Bir yudum SEVGISINE hasretken
En aci tarafi da, BULDUM zannederken
Koyu Karanliklara karisti
Anlamsizligimi yüzüme vurupta
Ardinda, Perisan birakiti gece yine
Nefesimi bogazimda kirk dügüm edercesine
Incinmisligimle, yanlizlik kuyularina Atipda
Kendi seferine cikti gece yine
Bir ucunda Kahrolan BEN
Diger ucun da...
Neyse...
Kabul görmemisligin Pencesine takti
Varligimi, yokluguma birakti gece yine
Bulutlardan ellerimi assaya cekemedim
Hayallerimi Kabuslarla degistirdi de
ÖMRÜMÜ ÖMRÜNE EKLEYIP
CIKTI GITTI SESSIZCE GECE YINE...

MedCezir